پدرام پورامیری، کارگردانی که پیش‌تر در فضای ملتهب درام‌های اجتماعی مانند جان‌دار یا روایت‌های اقلیمی‌تر چون یادگار جنوب شناخته شده بود، در «صددام» مسیر تازه‌ای را تجربه می‌کند. این بار او سراغ ژانری رفته که کمتر در سینمای ایران با جدیت و جسارت به آن پرداخته شده؛ کمدی سیاسی. ترکیب فضای واقع‌گرایانه‌ی دهه شصت با موقعیتی ابزورد و شخصیت‌هایی در لبه‌ی کاریکاتور، نشان می‌دهد که پورامیری از فضای آشنای درام فاصله گرفته تا در یک میدان لغزنده و ناآزموده، دست به تجربه بزند. نتیجه، فیلمی است که هم ریسک کرده و هم در برخی لحظات، به‌وضوح از کنترل کارگردان خارج شده است.

در میان نویسندگان قرن بیستم، کمتر کسی را می‌توان یافت که زندگی‌اش به‌اندازه‌ی آثارش روایت‌پذیر باشد. ارنست همینگوی، نویسنده‌ی مردان خاموش، قهرمانان زخمی، و شکست‌هایی باوقار، از آن چهره‌هایی‌ است که مرز میان زندگی و نوشتن را پاک کرده بود. او در جبهه‌های جنگ زخمی شد، در کافه‌های پاریس نوشت، در میدان گاوبازی تماشا کرد و در دل طوفان دریا با شخصیت‌هایش جنگید. برای همین است که داستان‌هایش همیشه بوی خون، نمک، دود و سکوت می‌دهند.

برای بسیاری از مخاطبان ایرانی، نخستین مواجهه با انیمه نه از مسیر جشنواره‌های جهانی یا پلتفرم‌های تخصصی، بلکه از قاب تلویزیون ملی شکل گرفت. در دهه‌های ۶۰، ۷۰ و اوایل ۸۰ خورشیدی، انیمه‌هایی چون فوتبالیست‌ها (Captain Tsubasa)، هاچ زنبور عسل، بل و سباستین، مارکو و آن شرلی نه‌تنها سرگرمی‌های خاطره‌انگیزی بودند، بلکه بخشی از زیست فرهنگی نسلی را شکل دادند که بدون دانستن نام «انیمه»، در حال تماشای آن بودند.

کیف پول دیجیتال روبیکا، یکی از کاربردی‌ترین قابلیت‌های این سوپراپلیکیشن همه‌کاره است. با استفاده از کیف پول روبیکا، دیگر نیازی نیست برای هر پرداختی سراغ کارت بانکی یا درگاه‌های مختلف بروید؛ کافی است یک‌بار کیف پول خود را شارژ کنید و بعد، خیلی سریع و بدون نیاز به وارد کردن اطلاعات کارت، پرداخت را انجام دهید.

«هر کسی قهرمان خودش را دارد... و هر کسی هیولایی درون خودش.» این جمله را لوکی در لحظه‌ای از سریال می‌گوید؛ جمله‌ای که شاید خلاصه‌ای از تمام آن چیزی باشد که این شخصیت پیچیده را در اسطوره‌ها، کمیک‌ها و دنیای سینمایی مارول بازنمایی می‌کند. لوکی نه تنها یکی از دشمنان اصلی تور، بلکه یکی از محبوب‌ترین چهره‌های خاکستری در تمام دنیای مارول است؛ شخصیتی که میان خیر و شر، هویت و بی‌هویتی، خانواده و طردشدگی معلق مانده است.

سریال «وحشی»، جدیدترین اثر هومن سیدی با داستانی الهام‌گرفته از یک ماجرای واقعی، از ۲۵ فروردین در پلتفرم‌ روبیکا به نمایش درآمده و در همان قسمت‌های نخست، توجه گسترده مخاطبان را به خود جلب کرده است.

گاهی یک اتفاق، ما را مجبور می‌کند که به پشت درهای بسته‌ی اتاق یک نوجوان نگاه کنیم. جایی که سکوت بلندتر از هر فریادی است، جایی که ویدئوها بیشتر از معلمان آموزش می‌دهند، و جایی که خشم، آرام و بی‌صدا رشد می‌کند.

رویداد ویژه آگاهی‌بخشی اتیسم، این بار در قالب یک مسابقه پدل نمادین، با هدف ترویج شناخت بهتر این اختلال و فراهم کردن فضایی برای تعامل اجتماعی افراد اتیستیک، به همت انجمن اتیسم ایران و با همراهی سوپراپلیکیشن روبیکا برگزار شد.

فئودور داستایوفسکی، نویسنده‌ای که به عمق روان انسان نفوذ می‌کند، بارها و بارها با شخصیت‌های پیچیده، سوالات فلسفی سنگین و داستان‌هایی که میان واقعیت و خیال در نوسان‌اند، خوانندگانش را به چالش کشیده است. اگر قصد دارید وارد دنیای فکری‌ این نویسنده روس شوید، یا اگر یکی دو اثر از او خوانده‌اید اما حس می‌کنید هنوز در درک آن‌ها سردرگم هستید، این راهنما می‌تواند مسیر خواندن آثار او را برایتان هموارتر کند.