برای مخاطبان علاقه‌مند به ملودرام‌های خانوادگی با ریتم تند، شخصیت‌های متعدد و روایت‌های چندلایه، «از یاد رفته» می‌تواند آغازگر تجربه‌ای تازه باشد. سریالی که به‌تازگی پخش آن از پلتفرم فیلم‌نت آغاز شده و کارگردانی آن را برزو نیک‌نژاد بر عهده دارد؛ فیلم‌سازی که پس از موفقیت سریال «مرداب»، این‌بار نیز به سراغ قالب ملودرام رفته است.

بیش از یک قرن پیش، کشتی بیگل با داروین جوان به جزایر گالاپاگوس رسید. جایی دورافتاده، پوشیده از ساکنان پوشش گیاهی بکر و موجودات عجیب و غریب که بعدها زیربنای نظریه تکامل شد. نظریه‌ای که از دل مشاهده‌ زندگی در انزوا زاده شد؛ از میان تفاوت‌های ریز و اما تعیین‌کننده. گالاپاگوس، از آن پس به استعاره‌ای از جدال بقا، دگردیسی و پیچیدگی طبیعت انسان بدل شد.

در میان فیلم‌هایی که هر سال در سینمای ایران ساخته می‌شود، تعداد آثاری که با جسارت فرمی و محتوایی بیرون از الگوهای معمول ساخته شوند، انگشت‌شمار است. پیرپسر یکی از همان استثناهاست؛ فیلمی که نه صرفاً برای گیشه ساخته شده و نه برای جشنواره، بلکه انگار از دل یک دغدغه‌ جدی آمده و تلاش کرده در فرم، روایت و تصویر، چیزی بیشتر از «معمول» باشد. فیلم در میانه سینمای ایران ایستاده اما شبیه آن نیست؛ یک درام روان‌کاوانه، تیره، و از نظر بصری جسور، که ریشه در جهان درونی شخصیت‌هایش دارد.

در واپسین سال‌های قرن نوزدهم، رستوران‌های لندن برای نخستین‌بار خدمات ارسال غذا به خانه را امتحان کردند؛ خدماتی محدود، عمدتاً در همان طبقه و با دامنه‌ای بسیار محلی. اما همین گام کوچک، آغازی بود برای شکل‌گیری تجربه‌ای تازه در فرهنگ غذا خوردن. با گذر زمان، این تجربه تکامل یافت؛ از فاکس‌کردن سفارش و تماس‌های تلفنی، تا امروز که تنها با چند لمس در یک اپلیکیشن، مسیر سفارش تا تحویل غذا به سادگی و دقت طی می‌شود. در جهانی که سرعت، تنوع و راحتی سه ضلع اصلی انتخاب‌اند، سفارش اینترنتی غذا دیگر گزینه‌ای حاشیه‌ای نیست؛ بخشی از زیست‌ روزمره ما است.

انتشار فصل سوم «بازی مرکب» برای بسیاری پایان یک سفر نفس‌گیر است؛ سفری که با فصل اول آغاز و صحنه رقابتی مرگبار آغاز شد و در فصل دوم با شورش و خشم بیشتری ادامه یافت. اکنون فصل سوم این سریال آمده تا این داستان را به پایان برساند؛ پایانی که ما را دوباره روی صندلی‌ میخ‌کوب می‌کند و سوال‌هایی اخلاقی، سیاسی و انسانی‌ را در ذهن ما به وجود می‌آورد.

در روزگاری که واقعیت از هر سو هجوم می‌آورد، از اخبار و خیابان گرفته تا قیمت‌ها و گفتگوهای روزمره، یافتن لحظه‌ای فاصله از این هیاهو، به امری ضروری تبدیل شده است. گاهی آدمی فقط به مکانی نیاز دارد تا برای مدتی کوتاه، از خود و جهان اطرافش کنار بکشد. جایی تاریک، آرام و بی‌ادعا که بتوان در آن نشست، تماشا کرد و نفس کشید.

«اجل معلّق»؛ اثری ترکیبی از کمدی سیاه، تعلیق و موقعیت‌های غیرمنتظره که تلاش می‌کند در مرز مرگ و زندگی، طنز را جدی بگیرد. این سریال از پلتفرم روبیکا (کلیک کنید) به‌صورت رایگان و بدون نیاز به اشتراک در دسترس کاربران قرار گرفته است.

در تاریخ سینما، برخی شخصیت‌ها تنها قهرمانانی روی پرده نیستند؛ بلکه بدل به رمزهایی فرهنگی می‌شوند، حافظه‌ای مشترک از تخیل و هیجان. ایندیانا جونز بی‌شک یکی از آن‌هاست. با کلاهی که همیشه روی سر دارد، شلاقی که همان‌قدر که ابزار است، امضا هم هست، و شخصیتی که هم‌زمان باهوش، بی‌پروا، و ناتمام است؛ او نه فقط یک باستان‌شناس است، بلکه استعاره‌ای‌ است از عطش کشف، از شهامت در برابر ناشناخته‌ها، و از آن میل انسانی به رمزگشایی از جهان.

روبیکا روز چهارشنبه ۳۱ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۴ میزبان جمعی از دانشجویان مهندسی صنایع دانشگاه خواجه‌نصیرالدین طوسی بود. این بازدید با همکاری آکادمی همراه اول و برنامه‌ریزی واحد منابع انسانی روبیکا برگزار شد. هدف از این رویداد ایجاد ارتباط مؤثر با بدنه دانشگاهی کشور و تقویت پیوند میان صنعت فناوری و مراکز علمی بود.