۴ خرداد
سید محمد رضا موسویان کریمی
question این آقا چی میگه exclamation
با دقّت، توی پست بعدی بخونید wink
id @mousavian_official
link https://rubika.ir/mousavian_official
با دقّت، توی پست بعدی بخونید wink
id @mousavian_official
link https://rubika.ir/mousavian_official
Please open Rubika to view this post
VIEW IN RUBIKA۴ خرداد
سید محمد رضا موسویان کریمی
speech_balloon مثل این است که یک خود دوم در کنار خود اول شما ایستاده باشد؛ یکی از آنها عاقل و منطقی است، در حالی که دیگری کاملاً احساساتی است و گاهی بسیار مضحک رفتار میکند و به ناگاه شما متوجه میشوید که بیهیچ دلیلی تحت فرمان این خود احساساتی تمنا دارید همان کار مسخره را انجام دهید. جالی اینجاست که با تمام قوا علیه این خواسته مبارزه میکنید و میدانید بر خلاف ارادۀ شماست، اما باز هم تمنایش را دارید.
books جوان خام
bust_in_silhouette فئودور داستایفسکی
id @mousavian_official
link https://rubika.ir/mousavian_official
books جوان خام
bust_in_silhouette فئودور داستایفسکی
id @mousavian_official
link https://rubika.ir/mousavian_official
Please open Rubika to view this post
VIEW IN RUBIKA۴ خرداد
سید محمد رضا موسویان کریمی
#توسعه_فردی اغلب در توهمِ دانستنِ مفاهیم پیچیده روانشناختی یا خواندنِ کتابهای قطور خلاصه میشود، در حالی که کلیدِ اصلیِ تغییر، در سادهترین و در عین حال دشوارترین نقطهی تعقیبِ لحظهای به نام «وقفهی هیجانی» نهفته است.
ما اغلب تصور میکنیم که کنترل هیجان یعنی سرکوب احساسات یا تبدیل شدن به یک رباتِ بیاحساس، اما حقیقتِ عملگرایانه این است که چیره شدن بر خودِ هیجانی، به معنای پذیرشِ طوفانِ درونی و انتخابِ آگاهانهی نحوهی واکنش به آن است، نه خاموش کردنِ صدای آن.
وقتی خبری ناخوشایند میشنویم یا انتقادی میشنویم، سیستمِ عصبیِ ما به طور غریزی وارد حالتِ جنگ یا گریز میشود و اینجاست که مغزِ منطقی ما موقتاً از کار میافتد؛ اما در این شکافِ چند ثانیهای، تمامِ قدرتِ اراده نهفته است.
به جای اینکه اجازه دهیم واکنشِ آنیِ ما سکانِ زندگیمان را به دست بگیرد و تصمیماتی بگیریم که بعداً از آنها پشیمان شویم، باید تمرین کنیم که یک قدم به عقب برگردیم و از خود بپرسیم: «آیا این واکنشِ من، در خدمتِ ارزشهای بلندمدتِ من است یا فقط تخلیهی لحظهایِ فشارِ درونیام؟». این فرآیند، یک مهارتِ اکتسابی است که با تکرارِ آگاهانهی مکثِ قبل از سخن گفتن، نفسِ عمیقِ قبل از پاسخ دادن و مشاهدهی احساسات بدونِ قضاوتِ فوری، تقویت میشود.
وقتی یاد میگیریم که به جای غرق شدن در دریای هیجانات، بر سوارۀ آنها بنشینیم و جهتِ حرکت را با عقلِ خود تعیین کنیم، دیگر قربانیِ شرایطِ بیرونی نیستیم، بلکه معمارِ واکنشهایمان میشویم و این دقیقاً همان جایی است که رشدِ واقعی و پایداریِ فردی آغاز میشود، جایی که دیگر هیجان، فرمانده نیست، بلکه راهنمایی است که با آگاهیِ کاملِ ما به کار گرفته میشود.
id @mousavian_official
link https://rubika.ir/mousavian_official
ما اغلب تصور میکنیم که کنترل هیجان یعنی سرکوب احساسات یا تبدیل شدن به یک رباتِ بیاحساس، اما حقیقتِ عملگرایانه این است که چیره شدن بر خودِ هیجانی، به معنای پذیرشِ طوفانِ درونی و انتخابِ آگاهانهی نحوهی واکنش به آن است، نه خاموش کردنِ صدای آن.
وقتی خبری ناخوشایند میشنویم یا انتقادی میشنویم، سیستمِ عصبیِ ما به طور غریزی وارد حالتِ جنگ یا گریز میشود و اینجاست که مغزِ منطقی ما موقتاً از کار میافتد؛ اما در این شکافِ چند ثانیهای، تمامِ قدرتِ اراده نهفته است.
به جای اینکه اجازه دهیم واکنشِ آنیِ ما سکانِ زندگیمان را به دست بگیرد و تصمیماتی بگیریم که بعداً از آنها پشیمان شویم، باید تمرین کنیم که یک قدم به عقب برگردیم و از خود بپرسیم: «آیا این واکنشِ من، در خدمتِ ارزشهای بلندمدتِ من است یا فقط تخلیهی لحظهایِ فشارِ درونیام؟». این فرآیند، یک مهارتِ اکتسابی است که با تکرارِ آگاهانهی مکثِ قبل از سخن گفتن، نفسِ عمیقِ قبل از پاسخ دادن و مشاهدهی احساسات بدونِ قضاوتِ فوری، تقویت میشود.
وقتی یاد میگیریم که به جای غرق شدن در دریای هیجانات، بر سوارۀ آنها بنشینیم و جهتِ حرکت را با عقلِ خود تعیین کنیم، دیگر قربانیِ شرایطِ بیرونی نیستیم، بلکه معمارِ واکنشهایمان میشویم و این دقیقاً همان جایی است که رشدِ واقعی و پایداریِ فردی آغاز میشود، جایی که دیگر هیجان، فرمانده نیست، بلکه راهنمایی است که با آگاهیِ کاملِ ما به کار گرفته میشود.
id @mousavian_official
link https://rubika.ir/mousavian_official
Please open Rubika to view this post
VIEW IN RUBIKA۵ خرداد
سید محمد رضا موسویان کریمی
اغلب ما با اطمینان کاملِ کاذب و گاهی حتی با تعصب، به تصمیمات و باورهای خود نگاه میکنیم و آنها را محصولِ محضِ خردِ برترِ خود میدانیم، در حالی که در عمقِ ناخودآگاه، بسیاری از این #منطق_ها در واقع توجیههایی روانشناختی برای دفاع از پیشفرضهای از پیش تعیینشده هستند.
واقعیتِ تلخِ #توسعه_ی_فردی این است که مغزِ انسان سازوکاری به نام «سوگیریِ تأییدی» دارد که به طور مداوم در حالِ فیلتر کردنِ اطلاعات است؛ اطلاعاتی که باورهای ما را تأیید میکنند جذب میشوند و آنهایی که آنها را به چالش میکشند، نادیده گرفته یا تحریف میشوند تا آرامشِ روانیِ ما به هم نریزد. ما باور داریم که وقتی با کسی بحث میکنیم، در حالِ جستجویِ حقیقت هستیم، اما در عمل، فقط در حالِ دفاعِ از «هویتِ فکری» خود هستیم و هر دادهای که با خطمشیِ ذهنیِ ما همخوانی نداشته باشد، به عنوانِ «نقصِ طرف مقابل» یا «بیمنطقیِ جهان» برچسبگذاری میشود. این توهمِ برتریِ منطقی، بزرگترین مانعِ رشدِ شناختی است، زیرا وقتی باور کنیم که همیشه منطقی هستیم، دیگر نیازی به بازبینیِ استدلالهایمان نخواهیم داشت و در دامِ جمودِ فکری گرفتار میشویم.
منطقِ ما همواره مشروط، محدود و تحت تأثیرِ احساساتِ سرکوبشده یا ترسهای پنهان است و تنها با پذیرشِ این نکته که «ممکن است اشتباه کنم» یا «نقطهی کوری دارم»، میتوانیم دریچهای به سویِ درکِ عمیقترِ واقعیت و تعاملِ سازندهتر با جهان باز کنیم، زیرا حقیقتِ مطلقِ در دستانِ یک دیدگاهِ یکجانبهی ادعاییِ منطقی، نهفته نیست، بلکه در فرآیندِ پرسشگریِ مستمر و نقدِ بیرحمانهی خودِ باورها جریان دارد.
id @mousavian_official
link https://rubika.ir/mousavian_official
واقعیتِ تلخِ #توسعه_ی_فردی این است که مغزِ انسان سازوکاری به نام «سوگیریِ تأییدی» دارد که به طور مداوم در حالِ فیلتر کردنِ اطلاعات است؛ اطلاعاتی که باورهای ما را تأیید میکنند جذب میشوند و آنهایی که آنها را به چالش میکشند، نادیده گرفته یا تحریف میشوند تا آرامشِ روانیِ ما به هم نریزد. ما باور داریم که وقتی با کسی بحث میکنیم، در حالِ جستجویِ حقیقت هستیم، اما در عمل، فقط در حالِ دفاعِ از «هویتِ فکری» خود هستیم و هر دادهای که با خطمشیِ ذهنیِ ما همخوانی نداشته باشد، به عنوانِ «نقصِ طرف مقابل» یا «بیمنطقیِ جهان» برچسبگذاری میشود. این توهمِ برتریِ منطقی، بزرگترین مانعِ رشدِ شناختی است، زیرا وقتی باور کنیم که همیشه منطقی هستیم، دیگر نیازی به بازبینیِ استدلالهایمان نخواهیم داشت و در دامِ جمودِ فکری گرفتار میشویم.
منطقِ ما همواره مشروط، محدود و تحت تأثیرِ احساساتِ سرکوبشده یا ترسهای پنهان است و تنها با پذیرشِ این نکته که «ممکن است اشتباه کنم» یا «نقطهی کوری دارم»، میتوانیم دریچهای به سویِ درکِ عمیقترِ واقعیت و تعاملِ سازندهتر با جهان باز کنیم، زیرا حقیقتِ مطلقِ در دستانِ یک دیدگاهِ یکجانبهی ادعاییِ منطقی، نهفته نیست، بلکه در فرآیندِ پرسشگریِ مستمر و نقدِ بیرحمانهی خودِ باورها جریان دارد.
id @mousavian_official
link https://rubika.ir/mousavian_official
Please open Rubika to view this post
VIEW IN RUBIKA۵ خرداد
سید محمد رضا موسویان کریمی
red_circle در فضای ناهموار و پرالتهاب «دوره سکوت صحنه نبرد نظامی»، جایی که مرز میان جنگ و صلح محو شده و ثبات به کالایی لوکس و نایاب تبدیل گشته است، رسالت مشاور توسعه فردی از آموزشهای نظری صرف فراتر رفته و به عرصهای از مدیریت بحران روانی و بازسازی ساختار درونی تغییر ماهیت میدهد؛ وظیفه اصلی در چنین وضعیتی، کمک به فرد برای عبور از فلج تحلیلی و اضطرابِ ناشی از ابهام مطلق است، چرا که در وضعیت خاکستری که آینده در مه غلیظی فرو رفته، هیچ برنامهریزی بلندمدت کلاسیکی کارایی ندارد و تمرکز باید کاملاً بر «تابآوری لحظهای» و «مدیریت منابع محدود روانی» معطوف شود.
arrow_left مشاور در اینجا نه یک معلم که یک کشتیبان آرام در طوفان است که به شاگرد میآموزد چگونه در میان آوارهای امنیتی و اقتصادی، جزیرهای از نظم شخصی را حفظ کند؛ این نظم شخصی نه در برنامهریزیهای پیچیده، بلکه در روتینهای کوچک، قابلاجرا و بازدارندهی ذهنی نهفته است که به انسان حس کنترل را باز میگرداند.
one اولویت مطلق با «بهداشت روانی پایه» است: تنظیم خواب، تغذیه و کاهش ورودی اخبار، چرا که ذهن خسته و ترسیده، هیچ ظرفیتی برای رشد و یادگیری ندارد و مشاور باید با همدلی عمیق، به فرد بیاموزد که ترس از وضعیت بیثبات، واکنشی طبیعی و حتی سازنده است، نه نشانهای از ضعف، و پذیرش این ترس بدون غرق شدن در آن، اولین قدم برای بازپسگیری قدرت عمل است.
two در این میان، «انعطافپذیری شناختی» جایگزین «مصمم بودن» میشود؛ فرد باید بیاموزد که اهداف کلی خود را به بلوکهای بسیار کوچک و قابلتحقق در چارچوب زمانهای کوتاه (روزانه یا هفتگی) تجزیه کند تا در صورت بروز هرگونه شوک ناگهانی، مسیر رشد متوقف نشود، بلکه فقط جهتگیری آن تعدیل گردد. همچنین، تمرکز بر «داراییهای غیرقابل تسخیر» داخلی مانند #خلاقیت، #مهارت_های_ذهنی، و #روابط_عمیق_انسانی جایگزین تلاش برای کسب داراییهای مادی میشود که در تورم و بیثباتی سریعاً ارزش خود را از دست میدهند.
o مشاور باید به فرد یادآوری کند که در جنگ یا وضعیت خاکستری، #بقا مقدم بر #پیشرفت است، اما بقا به معنای انفعال نیست، بلکه به معنای حفظ سرمایههای انسانی و روحی برای روزه است که طوفان فروکش کند؛ بنابراین، نوشتن روزانه، مدیتیشنهای کوتاه، و تمرینهای قدرشناسی برای یافتن نور در تاریکی، ابزارهای حیاتی هستند که به فرد کمک میکنند تا هویت خود را نه بر اساس شرایط بیرونی که بر اساس واکنشهای درونیاش تعریف کند.
fist در نهایت، وظیفه مشاور در این دوره حساس، ایجاد «امید واقعبینانه» است؛ امید که بر پایهی اقدامات کوچک، پیوسته و آگاهانه بنا شده باشد، نه رویاپردازیهای دور از دسترس، زیرا در سایهی سنگین حوادث بزرگ تاریخی، تنها کسی میتواند مسیر خود را گم نکند که قطبنمای درونیاش را با تمرینهای روزانه روغنکاری و کالیبره کرده باشد، و این همان جایی است که توسعه فردی از یک بحث انگیزشی به یک ضرورت بقا و بازسازی متحول میشود.
id @mousavian_official
link https://rubika.ir/mousavian_official
arrow_left مشاور در اینجا نه یک معلم که یک کشتیبان آرام در طوفان است که به شاگرد میآموزد چگونه در میان آوارهای امنیتی و اقتصادی، جزیرهای از نظم شخصی را حفظ کند؛ این نظم شخصی نه در برنامهریزیهای پیچیده، بلکه در روتینهای کوچک، قابلاجرا و بازدارندهی ذهنی نهفته است که به انسان حس کنترل را باز میگرداند.
one اولویت مطلق با «بهداشت روانی پایه» است: تنظیم خواب، تغذیه و کاهش ورودی اخبار، چرا که ذهن خسته و ترسیده، هیچ ظرفیتی برای رشد و یادگیری ندارد و مشاور باید با همدلی عمیق، به فرد بیاموزد که ترس از وضعیت بیثبات، واکنشی طبیعی و حتی سازنده است، نه نشانهای از ضعف، و پذیرش این ترس بدون غرق شدن در آن، اولین قدم برای بازپسگیری قدرت عمل است.
two در این میان، «انعطافپذیری شناختی» جایگزین «مصمم بودن» میشود؛ فرد باید بیاموزد که اهداف کلی خود را به بلوکهای بسیار کوچک و قابلتحقق در چارچوب زمانهای کوتاه (روزانه یا هفتگی) تجزیه کند تا در صورت بروز هرگونه شوک ناگهانی، مسیر رشد متوقف نشود، بلکه فقط جهتگیری آن تعدیل گردد. همچنین، تمرکز بر «داراییهای غیرقابل تسخیر» داخلی مانند #خلاقیت، #مهارت_های_ذهنی، و #روابط_عمیق_انسانی جایگزین تلاش برای کسب داراییهای مادی میشود که در تورم و بیثباتی سریعاً ارزش خود را از دست میدهند.
o مشاور باید به فرد یادآوری کند که در جنگ یا وضعیت خاکستری، #بقا مقدم بر #پیشرفت است، اما بقا به معنای انفعال نیست، بلکه به معنای حفظ سرمایههای انسانی و روحی برای روزه است که طوفان فروکش کند؛ بنابراین، نوشتن روزانه، مدیتیشنهای کوتاه، و تمرینهای قدرشناسی برای یافتن نور در تاریکی، ابزارهای حیاتی هستند که به فرد کمک میکنند تا هویت خود را نه بر اساس شرایط بیرونی که بر اساس واکنشهای درونیاش تعریف کند.
fist در نهایت، وظیفه مشاور در این دوره حساس، ایجاد «امید واقعبینانه» است؛ امید که بر پایهی اقدامات کوچک، پیوسته و آگاهانه بنا شده باشد، نه رویاپردازیهای دور از دسترس، زیرا در سایهی سنگین حوادث بزرگ تاریخی، تنها کسی میتواند مسیر خود را گم نکند که قطبنمای درونیاش را با تمرینهای روزانه روغنکاری و کالیبره کرده باشد، و این همان جایی است که توسعه فردی از یک بحث انگیزشی به یک ضرورت بقا و بازسازی متحول میشود.
id @mousavian_official
link https://rubika.ir/mousavian_official
Please open Rubika to view this post
VIEW IN RUBIKA۷ خرداد
سید محمد رضا موسویان کریمی
اغلب تصور میکنیم که #عقلانیت یک #موهبت #ذاتی است؛ گویی برخی متولد میشوند که ذهنی #منطقی و آرام دارند و دیگران محکوم به غرق شدن در #هیجانات لحظهای هستند، اما این باور یکی از بزرگترین توهمهای ذهن ماست که مانع رشد واقعیمان میشود.
#منطق و عقلانیت نیرویی نیست که با آن زاده شده باشید، بلکه ویژگیای است که آن را باید از طریق #آموزش و #تمرین کسب کنید، درست مانند عضلهای که با تمرین مداوم قوی میشود.
ما در بدو تولد تنها با غرایز، ترسها و واکنشهای احساسی روبرو هستیم و یادگیریِ مکث کردن، تحلیل کردن و انتخاب آگاهانه به جای واکنش آنی، فرآیندی تدریجی و سخت است.
این مسیر نیازمند مشاهدهی دقیق خودمان، به رسمیت شناختن خطاهای شناختی و تمرینِ صبر در مواجهه با چالشهاست تا کمکم بتوانیم بین محرک و پاسخ فاصله بیندازیم.
بنابراین اگر گاهی احساس میکنید کنترل اوضاع از دستتان خارج شده یا تصمیمات هیجانی گرفتهاید، خودتان را سرزنش نکنید، زیرا عقلانیت یک مقصد نیست که به آن رسیده باشید، بلکه مسیری است که باید هر روز با تمرین و آگاهی در آن قدم بگذارید و هر انتخاب آگاهانه، حتی اگر کوچک باشد، شما را به نسخهای منطقیتر و بالغتر از خودتان نزدیک میکند.
id @mousavian_official
link https://rubika.ir/mousavian_official
#منطق و عقلانیت نیرویی نیست که با آن زاده شده باشید، بلکه ویژگیای است که آن را باید از طریق #آموزش و #تمرین کسب کنید، درست مانند عضلهای که با تمرین مداوم قوی میشود.
ما در بدو تولد تنها با غرایز، ترسها و واکنشهای احساسی روبرو هستیم و یادگیریِ مکث کردن، تحلیل کردن و انتخاب آگاهانه به جای واکنش آنی، فرآیندی تدریجی و سخت است.
این مسیر نیازمند مشاهدهی دقیق خودمان، به رسمیت شناختن خطاهای شناختی و تمرینِ صبر در مواجهه با چالشهاست تا کمکم بتوانیم بین محرک و پاسخ فاصله بیندازیم.
بنابراین اگر گاهی احساس میکنید کنترل اوضاع از دستتان خارج شده یا تصمیمات هیجانی گرفتهاید، خودتان را سرزنش نکنید، زیرا عقلانیت یک مقصد نیست که به آن رسیده باشید، بلکه مسیری است که باید هر روز با تمرین و آگاهی در آن قدم بگذارید و هر انتخاب آگاهانه، حتی اگر کوچک باشد، شما را به نسخهای منطقیتر و بالغتر از خودتان نزدیک میکند.
id @mousavian_official
link https://rubika.ir/mousavian_official
Please open Rubika to view this post
VIEW IN RUBIKA۷ خرداد
سید محمد رضا موسویان کریمی
در مسیر #رشد_فردی، یکی از سنگینترین بارهایی که بر دوش روان ما میگذاریم، واکنشهای زنجیرهای ما به حرفها، رفتارها و حتی سکوتهای دیگران است.
ما اغلب زندگیمان را نه بر اساس ارزشها و اهداف خودمان، بلکه بر اساس واکنشی که به تحریکهای بیرونی نشان میدهیم، تعریف میکنیم. این الگوی رفتاری که میتوان آن را «واکنشگرایی مداوم» نامید، مانند یک بند کیهانی عمل میکند که ما را به سلیقهها، خلقوخوها و انتظارات دیگران گره میزند. وقتی کسی با لحنی تند صحبت میکند، ما عصبانی میشویم؛ وقتی نادیده گرفته میشویم، احساس طردشدگی میکنیم و وقتی تحسین نمیشویم، احساس کمارزش بودن میکنیم.
در این چرخه معیوب، کنترل کشتی زندگی از دست ما خارج شده و بادبانهایمان به هر طوفانی که از سوی دیگران برپا میشود، جهت میگیرد. اما حقیقت این است که دیگران هرگز به اندازهای که ما فکر میکنیم، درگیر ما نیستند؛ آنها مشغول جنگهای درونی، ترسها و نیازهای خودشان هستند و حرفهایشان بازتابی از دنیای درونشان است، نه حقیقتی دربارهی ما.
قدرت واقعی در رها کردن این تمایل به دفاع از خود در برابر هر قضاوتی و بازگرداندن تمرکز به درون است.
رشد فردی زمانی آغاز میشود که یاد بگیریم به جای آنکه مانند توپ پینگپنگ به هر پرتاب کلامی دیگران واکنش نشان دهیم، مانند کوهی استوار بایستیم؛ کوهی که طوفانها میوزند، اما خشتبهخشت استوار باقی میماند و تنها در صورتی تغییر مسیر میدهد که خود بخواهد، نه چون دیگری به آن ضربه زده است.
#آزادی واقعی یعنی توانایی ایجاد یک مکث میان تحریک بیرونی و پاسخ درونیمان، جایی که در آن انتخاب میکنیم چه چیزی را بپذیریم و چه چیزی را رها کنیم، تا سرانجام معمار زندگی خود باشیم، نه معمار واکنشهایمان.
id @mousavian_official
link https://rubika.ir/mousavian_official
ما اغلب زندگیمان را نه بر اساس ارزشها و اهداف خودمان، بلکه بر اساس واکنشی که به تحریکهای بیرونی نشان میدهیم، تعریف میکنیم. این الگوی رفتاری که میتوان آن را «واکنشگرایی مداوم» نامید، مانند یک بند کیهانی عمل میکند که ما را به سلیقهها، خلقوخوها و انتظارات دیگران گره میزند. وقتی کسی با لحنی تند صحبت میکند، ما عصبانی میشویم؛ وقتی نادیده گرفته میشویم، احساس طردشدگی میکنیم و وقتی تحسین نمیشویم، احساس کمارزش بودن میکنیم.
در این چرخه معیوب، کنترل کشتی زندگی از دست ما خارج شده و بادبانهایمان به هر طوفانی که از سوی دیگران برپا میشود، جهت میگیرد. اما حقیقت این است که دیگران هرگز به اندازهای که ما فکر میکنیم، درگیر ما نیستند؛ آنها مشغول جنگهای درونی، ترسها و نیازهای خودشان هستند و حرفهایشان بازتابی از دنیای درونشان است، نه حقیقتی دربارهی ما.
قدرت واقعی در رها کردن این تمایل به دفاع از خود در برابر هر قضاوتی و بازگرداندن تمرکز به درون است.
رشد فردی زمانی آغاز میشود که یاد بگیریم به جای آنکه مانند توپ پینگپنگ به هر پرتاب کلامی دیگران واکنش نشان دهیم، مانند کوهی استوار بایستیم؛ کوهی که طوفانها میوزند، اما خشتبهخشت استوار باقی میماند و تنها در صورتی تغییر مسیر میدهد که خود بخواهد، نه چون دیگری به آن ضربه زده است.
#آزادی واقعی یعنی توانایی ایجاد یک مکث میان تحریک بیرونی و پاسخ درونیمان، جایی که در آن انتخاب میکنیم چه چیزی را بپذیریم و چه چیزی را رها کنیم، تا سرانجام معمار زندگی خود باشیم، نه معمار واکنشهایمان.
id @mousavian_official
link https://rubika.ir/mousavian_official
Please open Rubika to view this post
VIEW IN RUBIKA۱۰ خرداد
سید محمد رضا موسویان کریمی
ذهن انسان موجودی است که برای #بقا طراحی شده، نه لزوماً برای #خوشبختی یا #موفقیت بلندمدت، و یکی از بزرگترین دامهایی که ما را در مسیر #رشد_فردی متوقف میکند، همین مکانیسم دفاعیِ هیجانی است.
وقتی تحت تأثیر #هیجانات شدید قرار میگیریم، چه غرور و قدرتطلبی و چه ترس و خشم، مغز ما ناخودآگاه روی یک یا دو ایدهی محدود و کوتاهمدت متمرکز میشود که دقیقاً همان نیاز آنی ما برای جلب توجه یا اثبات برتری را ارضا میکنند. این حالت، نوعی تاری دید شناختی ایجاد میکند که در آن تمام تلاشهای ما صرفاً برای پاسخ دادن به آن حس آنی و لحظهای هزینه میشود. شاید در همان لحظه احساس پیروزی یا آرامش کنیم، اما اگر به تصویر بزرگتر نگاه کنیم، متوجه میشویم که این تمرکز تنگنظرانه، در بلندمدت نتیجهای کاملاً معکوس دارد.
ما با تکیه بر #احساسات زودگذر، فرصتهای واقعی، #یادگیری عمیق و ارتباطات پایدار را فدای رضایتهای کاذب و لحظهای میکنیم.
واقعیت این است که احساسات مانند آب و هوا هستند؛ سریع میآیند و سریع میروند، اما تصمیمات ما بر پایه آنها باید مانند کوه استوار و مبتنی بر منطق و چشمانداز بلندمدت باشد.
#آزادی واقعی از قید و بندهای ذهنی، زمانی اتفاق میافتد که ما یاد بگیریم به جای غرق شدن در جزئیات هیجانی که ما را به سمت ایدههای تکراری و خودمحور میکشند، فاصلهی سالمی با افکارمان ایجاد کنیم و اجازه دهیم #خرد و #تجربه، #مسیر_آینده را تعیین کنند، نه تمایلات آنی که تنها برای فریب دادن ما ساخته شدهاند.
id @mousavian_official
link https://rubika.ir/mousavian_official
وقتی تحت تأثیر #هیجانات شدید قرار میگیریم، چه غرور و قدرتطلبی و چه ترس و خشم، مغز ما ناخودآگاه روی یک یا دو ایدهی محدود و کوتاهمدت متمرکز میشود که دقیقاً همان نیاز آنی ما برای جلب توجه یا اثبات برتری را ارضا میکنند. این حالت، نوعی تاری دید شناختی ایجاد میکند که در آن تمام تلاشهای ما صرفاً برای پاسخ دادن به آن حس آنی و لحظهای هزینه میشود. شاید در همان لحظه احساس پیروزی یا آرامش کنیم، اما اگر به تصویر بزرگتر نگاه کنیم، متوجه میشویم که این تمرکز تنگنظرانه، در بلندمدت نتیجهای کاملاً معکوس دارد.
ما با تکیه بر #احساسات زودگذر، فرصتهای واقعی، #یادگیری عمیق و ارتباطات پایدار را فدای رضایتهای کاذب و لحظهای میکنیم.
واقعیت این است که احساسات مانند آب و هوا هستند؛ سریع میآیند و سریع میروند، اما تصمیمات ما بر پایه آنها باید مانند کوه استوار و مبتنی بر منطق و چشمانداز بلندمدت باشد.
#آزادی واقعی از قید و بندهای ذهنی، زمانی اتفاق میافتد که ما یاد بگیریم به جای غرق شدن در جزئیات هیجانی که ما را به سمت ایدههای تکراری و خودمحور میکشند، فاصلهی سالمی با افکارمان ایجاد کنیم و اجازه دهیم #خرد و #تجربه، #مسیر_آینده را تعیین کنند، نه تمایلات آنی که تنها برای فریب دادن ما ساخته شدهاند.
id @mousavian_official
link https://rubika.ir/mousavian_official
Please open Rubika to view this post
VIEW IN RUBIKA4Kدنبال کننده
محقق، تحلیلگر، منتقد، مدرس و مشاور حوزۀ حکمرانی، مدیریت، سازمان و کسبوکار
.
برای ارتباط مستقیم با من
point_downpoint_downpoint_downpoint_downpoint_down
@smr_mousavian
مشاهده کانال پیامرسان.
برای ارتباط مستقیم با من
point_downpoint_downpoint_downpoint_downpoint_down
@smr_mousavian