Chinese 🇨🇳 آموزش زبان چینی 🇵🇸

۲۰ مهر

دوستان عزیز ^^
بعد از مدت ها من هم اومدم تا فعالیت رو شروع کنم به امید خدا و پیرو صحبت های ادمین عزیز sishar من هم گفتم خاطره ی خودم رو از اینکه چی شد تصمیم گرفتم زبان چینی رو شروع کنم براتون تعریف کنم.
البته مال من اتفاق هیجان انگیزی نیفتاد مثل ادمین دومno_mouthjoy

مثل همه ی جوان ها و نوجوان های دیگه من هم یک عمر خانواده در تلاش بودند از بچگی منو کلاس زبان بذارند اما منم مثل خیلیا جلسات اول فرار می کردم :)
این قضیه هر تابستون تا اوایل دبیرستان ادامه داشت تا اینکه خسته شدند و دیدند نه فایده ای نداره من سر به راه نمی‌شم و نهایت بعد از یک ترم دیگه بهونه می آوردم و نمی رفتم ( چه زمان ها و پول هایی که هدر ندادم🥲 )
از همون اول از زبان انگلیسی زیاد دل خوشی نداشتم و یک جور هایی برام چالش برانگیز و جذاب نبود.
درسته خیلی‌ ها به خاطر اینکه یادگیری زبان به نظرشون سخته جا می زنند یا سراغش نمیرن یا ممکنه علاقه نداشته باشند اما برای من این طور نبود. من همیشه علاقه به یادگیری داشتم اما به چند دلیل از کلاس ها فراری بودم :

maple_leaf آدم سر کلاس بشینه ای نبودم ( عامیانه گفتم که بهتر منظورم رو برسونمsweat_smile ) یعنی آدمی نیستم که بتونم ساعت ها یا زمان های طولانی سر کلاس باشم . همیشه توی مدرسه هم تا جایی که میشد وسط کلاس اجازه می‌گرفتم و برای خودم یک چرخی می زدمgrin و بعدا متوجه شدم که من آدم شنیداری نیستم ، یعنی بیشتر دیداری ام و دوست دارم مطالعه کنم یا در قالب ویدئو مطالب رو ببینم. همین الان هم که سخنرانی یا پادکستی میخوام گوش بدم سعی میکنم در قالب ویدئو باشه یعنی یا متن سخنرانی و پادکست رو از روش نگاه میکنم یا چهره سخنران رو میبینم و ترجیح میدم همه چیز زیرنویس داشته باشه کلا با خوندن بهتر متوجه میشم.
این موارد رو گفتم که بدونین هرکسی به شیوه متفاوتی مطالب رو یاد میگیره ‌. شاید شما هم مثل من باشین یا برعکس با خوندن و دیدن مطالب رو سخت تر یاد می گیرید در عوض با شنیدن مطالب بهتر براتون تفهیم میشه. پس سعی کنید با سنجیدن خودتون این موارد رو کشف کنید.

× مثلاً من چون آدم دیداری ای هستم و حافظه تصویری خوبی دارم ، کاراکتر های زبان چینی رو بهتر میتونم توی ذهنم بسپارم در عوض شنیداری من ضعیف تره و باید خیلی بیشتر روی اون زمان بگذارم و تمرین کنم ممکنه یک نفر برعکس باشه پس باید روی مهارت های دیگه اش تمرکز کنه.

maple_leaf مورد بعدی هم من آدمی هستم که کار هام روی دور تنده یعنی زندگی من روی ×2 می چرخه joy
از روند کند در هر زمینه ای فراری ام و زمانی که کلاس زبان برای انگلیسی میرفتم همیشه کلاس برای من کند و کسالت بار بود .
مطالب مدام تکرار میشد و من همیشه خودم می رفتم جلوتر از کلاس میخوندم و ماه ها وقت من هدر می‌رفت و اینکه در نهایت مطالب خیلی خیلی کمی در حد چند جمله ساده یاد می گرفتم من رو کلافه می کرد. شاید یکی از مهم ترین دلایلی که از کلاس حضوری فراری بودم همین بود و زمانی که خودم تمرین می کردم و کار سریعتر پیش می رفت هم بهتر یاد می‌گرفتم و هم رضایت بیشتری داشتم. اما خب در عین حال نیاز بود یک استاد راهنما داشته باشم تا سوالاتم رو ازش بپرسم. خلاصه من بعد از سال ها فهمیدم به درد کلاس حضوری نمی خورم 🙂

maple_leaf مورد بعدی تلف شدن وقت و خستگی مسیر رفت و آمد به کلاس‌ زبان بود. با اینکه بیشتر کلاس‌ هایی که می رفتم نسبتاً نزدیک بودند ( به جز آخرین کلاسی که زمان دانشگاه می رفتم و خیلی‌ دور بود دو ساعت در مسیر رفت و آمد بودم و وقتی می‌رسیدم خونه عملاً شب بود اونم شب های سرد پاییز یا زمستون 🥶) باز هم این رفت و آمد هرچند کم من رو خسته می کرد.‌ به خصوص اگه مدرسه یا دانشگاه هم باشه و بخوایم بعد از خستگی مدرسه چند ساعتی هم صرف کلاس زبان بکنیم🥲 اونایی که تجربه دارند می دونند که رس آدم رو می کشه قشنگ (╥﹏╥)

این خستگی باز هم من رو از کلاس فراری می داد.

خلاصه دلایل و موارد کوچک و بزرگی وجود داشت که من بعد از دانشگاه تصمیم گرفتم دیگه کلاس حضوری رو تجربه نکنم و برم سراغ راه ها و مسیر های دیگه.
توی بخش دوم اصل ماجرا رو شروع می کنم اینکه چی شد ناگهان وسط کلاس زبان انگلیسی و مسیر زبانی که از اول به سمت یادگیری انگلیسی بود ، من این مسیر رو به سمت و سوی دیگه ای تغییر دادم.

پ ن : ببخشید اگه خیلی‌ طولانی شد متاسفانه دستم به کم نمیره موقع توضیح و نوشتن sweat_smile

#یادگیری
#Betty

@learn_chinese_with_me

Please open Rubika to view this post

درباره ما

وبلاگ

اپلیکیشن ها