۲۹ خرداد
خانه اسپرسو
سلام و عرض ادب
، کانال موقتاً تاسیس شد .
به امید اینترنت فعلی کشور تا اینکه به ارتقاء برسد ، کارها را از سر خواهیم گرفت.pray🏻
، کانال موقتاً تاسیس شد .
به امید اینترنت فعلی کشور تا اینکه به ارتقاء برسد ، کارها را از سر خواهیم گرفت.pray🏻
Please open Rubika to view this post
VIEW IN RUBIKA۲۹ خرداد
خانه اسپرسو
متأسفانه همچنان درگیر اختلال اینترنت ملی هستیم ،
تا اطلاع ثانوی فعالیت های کانال به تأخیر خواهد افتاد.
با سپاس از شما
ارادتمندتان: سبهانی
تا اطلاع ثانوی فعالیت های کانال به تأخیر خواهد افتاد.
با سپاس از شما
ارادتمندتان: سبهانی
Please open Rubika to view this post
VIEW IN RUBIKA۱۶ تیر
۱۷ تیر
۱۸ تیر
خانه اسپرسو
اینکه چرا بچهها همیشه شب امتحان میشینن درس میخونن رو از چند زاویه برات میگم:
seedling۱. از زاویه اجتماعی
ببین، تو جامعه ما (و خیلی جاهای دیگه) **این کار عادی شده!
تقریباً همه میگن:
> «ولش کن، شب امتحان میخونم!»
> این یه جور پُز هم هست!
> انگار میخوان بگن «من انقدر باهوشم که لازم نیست زودتر بخونم!»
> دوست و رفیق هم که همین باشه، خب آدم ناخودآگاه ازشون یاد میگیره.
از اون طرف، مدرسه و سیستم آموزشی بیشتر نمره رو میبینه، نه اینکه واقعاً یاد بگیری. واسه همین همه فکر میکنن «فعلاً ولش، نمره رو بگیر، تموم شه!»
seedling ۲. از زاویه علمی و بیولوژیکی
مغز ما یه طوریه که وقتی خطر یا کار فوری پیش میاد، سریع واکنش نشون میده.
شب امتحان؟ استرس! خطر مردود شدن!
بدن میگه «آلارم! آلارم!»
هورمون استرس (مثل آدرنالین) ترشح میشه، تمرکز و انرژی میره بالا.
یعنی مغز ما به کار فوری بیشتر از کار طولانیمدت اهمیت میده.
از طرفی، پاداش سریع دوست داره.
اگه الان بخونی، تا امتحان فایدهای نمیبینی. ولی شب امتحان بخونی، فرداش نمره میگیری.
مغز ما عاشق این مدل پاداشه.
seedling۳. از زاویه روانشناسی
خیلیها اهمالکارن.
یعنی کار رو میندازن عقب، چون:
* حال ندارن
* از شکست میترسن
* فکر میکنن وقت زیاده
* یا کمالگرا هستن و میگن: «یا عالی یا اصلاً!»
یه مشکل دیگه هم اینه که مدیریت زمان بلد نیستن.
کسی بهشون یاد نداده که «چطوری برنامهریزی کنی که هر روز یه کم بخونی.»
یه نکته خندهدار هم اینه که بعضیا خودشون رو گول میزنن:
> «من همیشه شب امتحان خوندم، خوب شدم!»
> خب بله، یه بار دو بار جواب داده، ولی همیشه که نه!
seedling۴. از زاویه خانوادگی و اقتصادی
بعضی خونهها واقعاً جا و وقت درست حسابی واسه درس خوندن ندارن.
مثلاً خونه شلوغه، بچه باید کار کنه یا مراقب خواهر و برادرش باشه.
یا خانواده اصلاً اهمیت نمیدن، شب امتحان میگن: «بشین بخون!»
خب معلومه که درس میمونه واسه دقیقه ۹۰.
seedling۵. از زاویه تکنولوژی
الان موبایل، اینترنت، اینستا، بازی، چت، همه اینا حواس آدم رو میبره.
آدم میگه: «باشه بعداً میخونم.»
هی امروز و فردا میکنه، آخرش شب امتحان میگه: «وای بدبخت شدم!»
sparkles خلاصه
همه اینا دست به دست هم میدن.
یعنی یه مشکل ساده نیست.
هم فرهنگیه، هم علمی، هم روانیه، هم اجتماعی.
راه درستش اینه که از همون اول یاد بگیریم برنامهریزی کنیم، هر روز یه کم بخونیم، استرسمون رو کنترل کنیم، و حواسمون رو از گوشی و حاشیه جمع کنیم.
seedling۱. از زاویه اجتماعی
ببین، تو جامعه ما (و خیلی جاهای دیگه) **این کار عادی شده!
تقریباً همه میگن:
> «ولش کن، شب امتحان میخونم!»
> این یه جور پُز هم هست!
> انگار میخوان بگن «من انقدر باهوشم که لازم نیست زودتر بخونم!»
> دوست و رفیق هم که همین باشه، خب آدم ناخودآگاه ازشون یاد میگیره.
از اون طرف، مدرسه و سیستم آموزشی بیشتر نمره رو میبینه، نه اینکه واقعاً یاد بگیری. واسه همین همه فکر میکنن «فعلاً ولش، نمره رو بگیر، تموم شه!»
seedling ۲. از زاویه علمی و بیولوژیکی
مغز ما یه طوریه که وقتی خطر یا کار فوری پیش میاد، سریع واکنش نشون میده.
شب امتحان؟ استرس! خطر مردود شدن!
بدن میگه «آلارم! آلارم!»
هورمون استرس (مثل آدرنالین) ترشح میشه، تمرکز و انرژی میره بالا.
یعنی مغز ما به کار فوری بیشتر از کار طولانیمدت اهمیت میده.
از طرفی، پاداش سریع دوست داره.
اگه الان بخونی، تا امتحان فایدهای نمیبینی. ولی شب امتحان بخونی، فرداش نمره میگیری.
مغز ما عاشق این مدل پاداشه.
seedling۳. از زاویه روانشناسی
خیلیها اهمالکارن.
یعنی کار رو میندازن عقب، چون:
* حال ندارن
* از شکست میترسن
* فکر میکنن وقت زیاده
* یا کمالگرا هستن و میگن: «یا عالی یا اصلاً!»
یه مشکل دیگه هم اینه که مدیریت زمان بلد نیستن.
کسی بهشون یاد نداده که «چطوری برنامهریزی کنی که هر روز یه کم بخونی.»
یه نکته خندهدار هم اینه که بعضیا خودشون رو گول میزنن:
> «من همیشه شب امتحان خوندم، خوب شدم!»
> خب بله، یه بار دو بار جواب داده، ولی همیشه که نه!
seedling۴. از زاویه خانوادگی و اقتصادی
بعضی خونهها واقعاً جا و وقت درست حسابی واسه درس خوندن ندارن.
مثلاً خونه شلوغه، بچه باید کار کنه یا مراقب خواهر و برادرش باشه.
یا خانواده اصلاً اهمیت نمیدن، شب امتحان میگن: «بشین بخون!»
خب معلومه که درس میمونه واسه دقیقه ۹۰.
seedling۵. از زاویه تکنولوژی
الان موبایل، اینترنت، اینستا، بازی، چت، همه اینا حواس آدم رو میبره.
آدم میگه: «باشه بعداً میخونم.»
هی امروز و فردا میکنه، آخرش شب امتحان میگه: «وای بدبخت شدم!»
sparkles خلاصه
همه اینا دست به دست هم میدن.
یعنی یه مشکل ساده نیست.
هم فرهنگیه، هم علمی، هم روانیه، هم اجتماعی.
راه درستش اینه که از همون اول یاد بگیریم برنامهریزی کنیم، هر روز یه کم بخونیم، استرسمون رو کنترل کنیم، و حواسمون رو از گوشی و حاشیه جمع کنیم.
Please open Rubika to view this post
VIEW IN RUBIKA۱۸ تیر
۸ مرداد
۸ مرداد
۸ مرداد
۸ مرداد
۸ مرداد
خانه اسپرسو
یک تکلیف رو زیاد بزرگش نکنید ،
کوه نسازید واس خودتون seedlingpray🏻
کوه نسازید واس خودتون seedlingpray🏻
Please open Rubika to view this post
VIEW IN RUBIKA۸ مرداد
خانه اسپرسو
روی دوپامین خودتون سرمایه گذاری کنید sparkles
بعداً مفصل راجب دوپامین خواهم گفت 🤝🏻
بعداً مفصل راجب دوپامین خواهم گفت 🤝🏻
Please open Rubika to view this post
VIEW IN RUBIKA۹ مرداد
خانه اسپرسو
سلام
ببین رفیق، یه چیزی توی مغز ما هست به اسم دوپامین. بهش میگن «هورمون پاداش» یا «ماده حالخوبکن مغز». یعنی چی؟ یعنی وقتی یه کاری میکنی که برات لذتبخشه یا مغز فکر کنه به دردت خورده، دوپامین آزاد میشه و باعث میشه یه حس باحال، یه حس رضایت توی وجودت بپیچه.
حالا این دوپامین چه ربطی به درس خوندن داره؟
وقتی یه هدفی برا خودت میذاری، مثلا بگی:
> «من امشب فصل دو فیزیکو تموم میکنم»
> یا
> «امروز فقط یه ساعت بدون گوشی میخونم»
و بعدش واقعاً اون کارو انجام بدی، مغزت میگه:
bell «آفرین! موفق شدی!»
و یه ذره دوپامین برات آزاد میکنه. اینطوری حالت خوب میشه، انگیزه میگیری و بیشتر دلت میخواد ادامه بدی.
دوپامین مثل جایزهی مغزه
فکر کن دوپامین مثل اون جایزهایه که آخر بازی میگیری. اما فرقش اینه که تو میتونی وسط کار هم، با هدفگذاریهای کوچیک، هی از مغزت جایزه بگیری.
مثلاً:
* هر ۲۵ دقیقه تمرکز کردی = یه جایزه کوچیک (استراحت، چای، آهنگ)
* یه فصل تموم کردی = جایزه بزرگتر (فیلم کوتاه، خوراکی، بازی)
اینجوری مغزت یاد میگیره:
books = حال خوب
درس خوندن = یه جور بازی که آخرش حس خوبی میگیری
حالا چرا بعضیا از درس زده میشن؟
چون اشتباهی دوپامینو از جای دیگه میگیرن. مثلاً:
* اسکرول بیهدف تو اینستاگرام
* دیدن کلی ویدیو بدون هدف
* گیم بدون کنترل
اینا فوری دوپامین میدن، ولی زودم ته میکشه و حالت بدتر میشه. آخرش میگی:
«حوصله ندارم»
«درس خیلی سخته»
«اصلاً چرا بخونم؟»
در صورتی که فقط مسیر جایزه گرفتن رو اشتباه رفتی.
نتیجه:
white_check_mark هر بار که یک قدم کوچیک برمیداری، مغزت بهت دوپامین میده
white_check_mark دوپامین حالتو خوب میکنه و بهت انگیزه میده
white_check_mark مغزت باید یاد بگیره از تلاش و پیشرفت خوشحال بشه، نه فقط از سرگرمی
pushpin پس با خودت قرار بذار:
> «من هر روز یه ذره پیشرفت میکنم و مغزم به خاطرش حالمو خوب میکنه»
این یعنی استفاده درست از دوپامین.
نه فقط درس میخونی، بلکه لذتشم میبری.sparkles
ببین رفیق، یه چیزی توی مغز ما هست به اسم دوپامین. بهش میگن «هورمون پاداش» یا «ماده حالخوبکن مغز». یعنی چی؟ یعنی وقتی یه کاری میکنی که برات لذتبخشه یا مغز فکر کنه به دردت خورده، دوپامین آزاد میشه و باعث میشه یه حس باحال، یه حس رضایت توی وجودت بپیچه.
حالا این دوپامین چه ربطی به درس خوندن داره؟
وقتی یه هدفی برا خودت میذاری، مثلا بگی:
> «من امشب فصل دو فیزیکو تموم میکنم»
> یا
> «امروز فقط یه ساعت بدون گوشی میخونم»
و بعدش واقعاً اون کارو انجام بدی، مغزت میگه:
bell «آفرین! موفق شدی!»
و یه ذره دوپامین برات آزاد میکنه. اینطوری حالت خوب میشه، انگیزه میگیری و بیشتر دلت میخواد ادامه بدی.
دوپامین مثل جایزهی مغزه
فکر کن دوپامین مثل اون جایزهایه که آخر بازی میگیری. اما فرقش اینه که تو میتونی وسط کار هم، با هدفگذاریهای کوچیک، هی از مغزت جایزه بگیری.
مثلاً:
* هر ۲۵ دقیقه تمرکز کردی = یه جایزه کوچیک (استراحت، چای، آهنگ)
* یه فصل تموم کردی = جایزه بزرگتر (فیلم کوتاه، خوراکی، بازی)
اینجوری مغزت یاد میگیره:
books = حال خوب
درس خوندن = یه جور بازی که آخرش حس خوبی میگیری
حالا چرا بعضیا از درس زده میشن؟
چون اشتباهی دوپامینو از جای دیگه میگیرن. مثلاً:
* اسکرول بیهدف تو اینستاگرام
* دیدن کلی ویدیو بدون هدف
* گیم بدون کنترل
اینا فوری دوپامین میدن، ولی زودم ته میکشه و حالت بدتر میشه. آخرش میگی:
«حوصله ندارم»
«درس خیلی سخته»
«اصلاً چرا بخونم؟»
در صورتی که فقط مسیر جایزه گرفتن رو اشتباه رفتی.
نتیجه:
white_check_mark هر بار که یک قدم کوچیک برمیداری، مغزت بهت دوپامین میده
white_check_mark دوپامین حالتو خوب میکنه و بهت انگیزه میده
white_check_mark مغزت باید یاد بگیره از تلاش و پیشرفت خوشحال بشه، نه فقط از سرگرمی
pushpin پس با خودت قرار بذار:
> «من هر روز یه ذره پیشرفت میکنم و مغزم به خاطرش حالمو خوب میکنه»
این یعنی استفاده درست از دوپامین.
نه فقط درس میخونی، بلکه لذتشم میبری.sparkles
Please open Rubika to view this post
VIEW IN RUBIKA۳۱ مرداد
خانه اسپرسو
سلام دوستان عزیز وقت بخیر ،
با توجه به اشکالات صورت گرفته ، مقرر کردیم که
کانال جدید اسپرسو در آپارات را بازسازی کنیم .
پس از این ب بعد تمامی نشر ، در این کانال زیر قرار خواهد گرفت.
https://www.aparat.com/espersoo
با توجه به اشکالات صورت گرفته ، مقرر کردیم که
کانال جدید اسپرسو در آپارات را بازسازی کنیم .
پس از این ب بعد تمامی نشر ، در این کانال زیر قرار خواهد گرفت.
https://www.aparat.com/espersoo
Please open Rubika to view this post
VIEW IN RUBIKA۳۱ مرداد
۱ شهریور
۲ شهریور
خانه اسپرسو
إن شاء الله که توفیق روز افزون را برای او خواست داریم pray🏻white_check_mark
Please open Rubika to view this post
VIEW IN RUBIKA۲ شهریور
44دنبال کننده