۲۲ اردیبهشت
دریاسیتو
به نام خدا
سلام…
من زنعاموام
همونی که توی دریاسیتو پیداش میکردید.
جایی که انگار هر پست مثل موجی بود که از جایی دور می اومد
و نمیدونستی اینبار چه حرفی با خودش آورده.
بعد از فیلتر شدن اینستا،احساس کردم دنیا برای چند ثانیه مکث کرد
یه مکث کوتاه، مثل وقتی آدم میمونه که باید ادامه بده یا مسیرشو عوض کنه
من هم بدون عجله فقط راه افتادم و رسیدم اینجا… توی روبیکا
نه دنبال شروع هیجانانگیز بودم،نه دنبال فراموش کردن چیزهای قبلی
فقط حس کردم بعضی حرفها باید هنوز شنیده بشن
و بعضی آدمها هنوز کنارمن
اینجا همون جاییه که دوباره از نو جمع میشیم
آروم، بیصدا، اما با انرژی ای که زیر سطح لحظه ها جریان داره. بزرگ و بزرگتر میشیم
یه جور شوق پنهان دارم
مثل وقتی صبح زود هوا هنوز تاریکه اما میدونی خورشید راهشو پیدا میکنه
خیلی زود شروع میکنیم…یه شروع واقعی
شاید ساده، شاید بی سروصدا،
اما پر از موجهایی که منتظر رها شدنن.
بمونید…
فکر میکنم زمانش نزدیک شدهheartbeat
سلام…
من زنعاموام
همونی که توی دریاسیتو پیداش میکردید.
جایی که انگار هر پست مثل موجی بود که از جایی دور می اومد
و نمیدونستی اینبار چه حرفی با خودش آورده.
بعد از فیلتر شدن اینستا،احساس کردم دنیا برای چند ثانیه مکث کرد
یه مکث کوتاه، مثل وقتی آدم میمونه که باید ادامه بده یا مسیرشو عوض کنه
من هم بدون عجله فقط راه افتادم و رسیدم اینجا… توی روبیکا
نه دنبال شروع هیجانانگیز بودم،نه دنبال فراموش کردن چیزهای قبلی
فقط حس کردم بعضی حرفها باید هنوز شنیده بشن
و بعضی آدمها هنوز کنارمن
اینجا همون جاییه که دوباره از نو جمع میشیم
آروم، بیصدا، اما با انرژی ای که زیر سطح لحظه ها جریان داره. بزرگ و بزرگتر میشیم
یه جور شوق پنهان دارم
مثل وقتی صبح زود هوا هنوز تاریکه اما میدونی خورشید راهشو پیدا میکنه
خیلی زود شروع میکنیم…یه شروع واقعی
شاید ساده، شاید بی سروصدا،
اما پر از موجهایی که منتظر رها شدنن.
بمونید…
فکر میکنم زمانش نزدیک شدهheartbeat
Please open Rubika to view this post
VIEW IN RUBIKA