با وجود فقر و عقب ماندگی مفرط مردم و کشور در دوره ی پهلوی،شاه بی هیچ نگرانی به سفرهای تفریحی خارج از کشور میرود: اسدالله علم در خاطرات ۲۹ بهمن ۱۳۴۸ نوشته است،امروز بعد از ظهر،که به حضور شاه رفتم،وسط کار ماساژ و حمام بودند.دو ساعتی باهم صحبت کردیم.عرض کردم به نظر من ایشان،هم در ورزش و هم در فعالیت های شبانه(!)افراط میکنند.به تذکرم خندید،بار دیگر پیشنهاد کردم به حد کافی خارج از مملکت بوده ایم و اکنون بهتر است برگردیم.مثل این (بود) که دنیا را بر سرش خراب کرده باشم!اما وظیفه ی من ایجاب میکند که به اطلاع برسانم که پادشاه ایران نمی تواند ۴۵ روز را خارج از وطنش و صرفا بابت استراحت و سرگرمی بگذراند.مردم این چیزها را تحمل نمیکنند. منبع کتاب صعود چهل ساله: ۱.امیر اسدالله علم،یادداشت های علم ( تهران،انتشارات معین،۱۳۹۸)ج۱،ص۳۳۴