در دانشکده استادی داشتیم که به راحتی نمره نمیداد. دانشجویان میدانستند که باید یک بار این درس را بگیرند و بعد از امتحان میان ترم که متوجه شدند کجای کارند واحد را حذف کنند.سال بعد که دوباره واحد را گرفتند و با جدیت هر چه بیشتر درس خواندند در آخر با نمره ۲،۳ بیفتند، و بروند پی کارشان و ترم بعد با نمره ۱۲ واحدشان را پاس کنند. خیلی ها بودند که همه واحدهای شان تمام شده بود. اما به خاطر همین یک درس در دانشگاه مانده بود. داریوش با اینکه دو سال مدرسه را جهشی خوانده بودو از ما کوچک تر بود همان بار اول نوزده و نیم گرفت و کل دانشگاه و دانشجویان را متحیر کرد. بعدها استاد گفته بود قبل از رضایی نژاد هیچ کس از من نمره بالای ۱۲ نگرفته بود. منبع:کتاب دفتر علم_ داریوش رضایی نژاد